ΑΝΑΒΟΛΗ ΔΙΑΛΕΞΗΣ

26 10 2017

Αναβάλλεται η σημερινή διάλεξη για την Σύγχρονη τέχνη και την Μπιενάλε της Βενετίας στην γκαλερί Μαρνέρη λόγω δυσκολίας πρόσβασης που οφείλεται στην απεργία των εργαζομένων του μετρό. Ενημέρωσαν πολλά άτομα για την αδυναμία συμμετοχής και θεωρήσαμε ότι θα ήταν καλύτερα να αναβληθεί η παρουσίαση. Το θέμα της διάλεξης ήταν ιδιαιτέρως ενδιαφέρον (εθνικές συμμετοχές Ισραήλ, Ρωσίας, Αμερικής κ.α.) και θα ήταν κρίμα να μην μπορέσουν να το παρακολουθήσουν τόσα άτομα. Στην επόμενη συνάντηση (Πέμπτη 2/11) θα συζητήσουμε την ημερομηνία διεξαγωγής της αναβληθείσας παρουσίασης. Ευχαριστώ

Advertisements




Τελευταίες θέσεις για τις διαλέξεις της Μπιενάλε στη Γκαλερί Μαρνέρη

11 10 2017

Την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου αρχίζει ο νέος κύκλος διαλέξεων στην Γκαλερί Μαρνέρη. Υπάρχουν πολύ λίγες διαθέσιμες θέσεις. Σε περίπτωση που θέλετε να συμμετάσχετε επικοινωνήστε άμεσα με την γκαλερί.

Ο κύκλος των δέκα διαλέξεων (Οκτώβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος 2017) είναι αφιερωμένος στη σύγχρονη τέχνη όπως αυτή παρουσιάζεται στη 57η Μπιενάλε της Βενετίας και μας παρέχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τις τάσεις της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε όλο τον κόσμο έτσι όπως παρουσιάζονται στη μεγάλη αυτή συνάντηση της παγκόσμιας τέχνης.

Η αφίσα της 57ης Μπιενάλε

 

 

 

 

 

 

Όπως αναφέρει στο εισαγωγικό της κείμενο η επιμελήτρια της φετινής Biennale, Christine Macel, σήμερα, σε έναν κόσμο γεμάτο με συγκρούσεις και γεγονότα που σοκάρουν, η τέχνη γίνεται μαρτυρας αυτού του πολύτιμου στοιχείου που μας κάνει ανθρώπους. Η τέχνη αποτελεί το έσχατο πεδίο για ενδοσκόπηση, ατομική έκφραση, ελευθερία και δυνατότητα να τίθενται τα στοιχειώδη ερωτήματα της ανθρώπινης ζωής. Η τέχνη είναι μια αγαπημένη επικράτεια για όνειρα και ουτοπίες, ένας καταλύτης των ανθρώπινων δεσμών με τη φύση και το σύμπαν, ένα μέσο ανύψωσης σε μια πιο πνευματική διάσταση. Η τέχνη είναι το τελευταίο οχυρό, ένας κήπος στον οποίο μπορούν να ανθίσουν όλα όσα ξεπερνούν τις πρόσκαιρες τάσεις και τα προσωπικά ενδιαφέροντα. Η τέχνη αντιπροσωπεύει τo αδιαμφισβήτητο εναλλακτικό πεδίο στον ατομισμό και την αδιαφορία. Μας διαπαιδαγωγεί και μας εξελίσσει. Σε μια εποχή παγκόσμιας αναταραχής, η τέχνη αγκαλιάζει τη ζωή ακόμα κι αν συχνά συνυπάρχει με αναπόφευκτες αμφιβολίες. Ο ρόλος, η φωνή και η ευθύνη του καλλιτέχνη είναι πιο κρίσιμες από ποτέ στο πλαίσιο του σημερινού δημόσιου διαλόγου, καθώς φαίνεται να είναι μέσα στην ίδια την πρωτοβουλία και τον δυναμισμό της καλλιτεχνικής πράξης που θα διαμορφωθεί ο αυριανός κόσμος, όσο αβέβαιος κι αν είναι και η διαίσθηση των καλλιτεχνών φαίνεται να συλλαμβάνει τον κόσμο του σήμερα και του αύριο, ίσως περισσότερο από άλλους.

Ενα από τα θαυμάσια έργα του Luboš Plný που παρουσιάζεται στην φετινή Μπιενάλε

Η φετινή Biennale έχει τον τίτλο Viva Arte Viva, καθώς αποτελεί ουσιαστικά μια αναφώνηση, μια παθιασμένη κρυγή για την τέχνη και τους καλλιτέχνες. Είναι σχεδιασμένη με καλλιτέχνες, από καλλιτέχνες και για καλλιτέχνες και επικεντρώνεται στις μορφές που προτείνουν, τα ερωτήματα που θέτουν, τις πρακτικές που ακολουθούν και τους τρόπους ζωής που επιλέγουν.

«Ο άνδρας με το τσεκούρι». Λεπτομέρεια από το εξαιρετικό έργο της Liliana Porter με τίτλο “El hombre con el hacha y otras situaciones breves”

Ο κύκλος των διαλέξεων αποτελεί μια μεγάλη εικονική περιήγηση στα πιο σημαντικά έργα της φετινής Μπιενάλε είτε αυτά βρίσκονται στα περίπτερα των εθνικών συμμετοχών, είτε στις επιλογές της επιμελήτριας, είτε στις πολύ ενδιαφέρουσες παράπλευρες εκθέσεις που πραγματοποιούνται στη Βενετία. Για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν αυτό το μεγάλο πανόραμα της σύγχρονης τέχνης από κοντά, είναι μια μοναδική ευκαιρία να το απολαύσουν. Για όσους είχαμε την τύχη να περιηγηθούμε στους χώρους της Βενετίας, θα έχουμε τη δυνατότητα να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά εμβαθύνοντας στα έργα και τους δημιουργούς.

Έργα των De Kooning, Roberto Matta, Mark Tobey και Julien Beck στην εξαιρετική παρουσίαση της έκθεσης “Intuition” στο Palazzo Fortuny.

 

 

Ο κύκλος περιλαμβάνει δέκα διαλέξεις που αρχίζουν στις 12 Οκτωβρίου, ολοκληρώνονται στις 14 Δεκεμβρίου και πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη 19:00-21:00, στη Γκαλερί Μαρνέρη, στην Ακρόπολη.

Ημερομηνίες διαλέξεων: 12, 19 και 26 Οκτωβρίου, 2, 9, 16, 23 και 30 Νοεμβρίου, 7 και 14 Δεκεμβρίου 2017

Για πληροφορίες συμμετοχής επικοινωνήστε με την Γκαλερί Μαρνέρη
Λεμπέση 5-7 και Πορίνου, Ακρόπολη
Τηλ: 2108619488 / email:info@elenimarneri.com
Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή: 11:00-20:00
Τετάρτη & Σάββατο: 10:00-16:00





Η θέα του αθέατου στους Δελφούς

28 09 2017

 Η θέα του αθέατου. Το έργο τέχνης και η αναζήτηση της πνευματικότητας

Το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017, θα προλογίσω τα εγκαίνια της φωτογραφικής έκθεσης της Ευγενίας Κουμάνταρου “Πέρα από το Λευκό”, μαζί με την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών.

Η κ. Αρβελέρ  θα κάνει μια ομιλία με θέμα «Φωτογραφία και τέχνη» κι εγώ θα κάνω μία παρουσίαση με θέμα «Η θέα του αθέατου: Το έργο τέχνης και η αναζήτηση της πνευματικότητας». Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης και θα ακολουθήσει ξενάγηση από την κ. Κουμάνταρου.

Η παρουσίαση μου περιλαμβάνει ένα διαχρονικό ταξίδι στην ιστορία της τέχνης που γίνεται με αφορμή τη φωτογραφική έκθεση της Ευγενίας Κουμάνταρου, «Πέρα από το Λευκό» . Οι σταθμοί αυτού του ταξιδιού είναι ποικίλοι: από τους αρχαίους ναούς και τις βυζαντινές εικόνες μέχρι τα έργα καλλιτεχνών όπως o Kasimir Malevich, ο Ivan Kliun, ο Piet Mondrian, ο Marc Rothko, ο Bill Viola, ο Herbert Bradl, ο Γιάννης Σπυρόπουλος, ο Alberto Burri, o Bae Bien-U, o Anish kapoor και πολλοί άλλοι.

Τα έργα αυτά θα γίνουν αφορμή να σχολιαστούν οι τρόποι με τους οποίους η τέχνη διαπραγματεύεται έννοιες όπως το πνεύμα και η ύλη, η παρουσία και η απουσία, το κενό και η πληρότητα, ο χρόνος και η διαστολή του, ο χώρος και η αναίρεσή του, τα εσωτερικά τοπία, η απώλεια και η αποκάλυψη. Το κοινό νήμα που συνδέει όλα αυτά τα έργα είναι το γεγονός ότι το καθένα με τον τρόπο του απομακρύνεται από την αναπαράσταση του ορατού κόσμου ή τη φαινομενολογική προσέγγισή του και απεικονίζει, προκαλεί ή εμπεριέχει ένα είδος στοχασμού πάνω στην ίδια την εμπειρία της ανθρώπινης ύπαρξης.

Πρόκειται για μια ανανεωμένη και συνοπτική εκδοχή της παρουσίασης με το ίδιο θέμα που είχα κάνει το 2012, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με αφορμή την φωτογραφική έκθεση της κ. Κουμάνταρου στο μουσείο.

Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017, στις 19.00
Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών

Διάρκεια έκθεσης: 30 Σεπτεμβρίου-10 Οκτωβρίου 2017

Ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα –Παρασκευή  09.00-15.00

Σάββατο-Κυριακή 10.00-14.00

Είσοδος  ελεύθερη





Toulouse Lautrec

27 09 2017

Ηθοποιοί και θεατές, μίμοι και χορεύτριες, πελάτες και πόρνες, diseuses και παριστάμενοι, άλογα και αναβάτες αποτελούν το πολύχρωμο πλήθος που απεικονίζεται στα σχέδια, τα λάδια και τις λιθογραφίες του Τουλούζ-Λωτρέκ (Henri Marie Raymond de Toulouse-Lautrec-Monfa, 1864 -1901). Η ματιά του ζωγράφου ακινητοποιεί τη στιγμή κατά την οποία τα πρόσωπα αυτού του πλήθους συγκεντρώνονται με ένταση και κίνηση στις δραστηριότητές τους στα καμπαρέ, τα θέατρα και τα καφέ ή στοχάζονται νωχελικά πάνω σε όσα τους συμβαίνουν στη ζωή. Στους χώρους του Λωτρέκ η μουσική και ο χορός συναντούν τη σιωπή, η μπουρζουαζία το προλεταριάτο, ο καθωσπρεπισμός τον υπόκοσμο, οι ενοχές την απενοχοποίηση, ο ερωτισμός το αντικείμενο του πόθου του και το εσωτερικό σκοτάδι των ανθρώπων τη λάμψη από τα φώτα της ράμπας, της διασκέδασης και της νυχτερινής ζωής.

1892 At the Moulin Rouge, Art Institute of Chicago

Ο Λωτρέκ έρχεται από το Αλμπί όπου μεγάλωσε, στο Παρίσι το 1882 και εγκαθίσταται στη Μονμάρτη. Η αριστοκρατική καταγωγή του είχε παράσχει την οικονομική άνεση και την πνευματική συγκρότηση, αλλά η ασθενική του φύση, η δυσμορφία και ο νανισμός του, αποτέλεσμα γενετικών ανωμαλιών και παθήσεων, του είχε στερήσει τη δυνατότητα σε μια κανονική ζωή. Στην επαφή του με τον περιθωριακό κόσμο του Παρισιού ο Λωτρέκ φαίνεται να αισθάνεται εκλεκτικές συγγένειες που πυροδοτούν την πιο δημιουργική του περίοδο που θα κρατήσει γύρω στα δεκαπέντε χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων θα αγκαλιάσει, θα υιοθετήσει και θα τροφοδοτήσει την κουλτούρα της Μονμάρτης και του παρισινού θεάματος. Τα έντονα προβλήματα υγείας, επιδεινούμενα από τις καταχρήσεις και το αλκοόλ θα τον οδηγήσουν  στον πρώιμο θάνατο του στα 36 του χρόνια. Παρά το σύντομο της ζωής του έχει αφήσει ένα πολύ σημαντικό αριθμό έργων (πάνω από 700 ελαιογραφίες σε καμβά, 250 υδατογραφίες, 360 χαρακτικά κυρίως με την τεχνική της λιθογραφίας και περισσότερα από 5000 σχέδια με μολύβι, κάρβουνο ή παστέλ)

Jane Avril, 1893

Στην καλλιτεχνική του διαδρομή αφήνει πολύ σύντομα πίσω του τα ακαδημαϊκά διδάγματα των δασκάλων του στη ζωγραφική (Bonnat και Cormon) και αφήνεται σε μια σειρά επιρροών που συνδιαλέγεται με την οξυδέρκεια της παρατήρησης και την εκφραστική του διάθεση και διαμορφώνει την πορεία του έργου του. Από τους Ιμπρεσιονιστές υιοθετεί την αγάπη για το φως, το χρώμα και την απεικόνιση της εντύπωσης του εφήμερου και του φευγαλέου. Από τον Μανέ, την κριτική στάση απέναντι στην αστική υποκρισία και την ανάγκη να απεικονιστούν οι κοινωνικές αντιφάσεις. Από τον Ντεγκά τον άνθρωπο ως επίκεντρο του ενδιαφέροντος, την απεικόνιση της κίνησης, τις ανορθόδοξες γωνίες «λήψης» και το «τυχαίο καδράρισμα» του θέματος. Από τις γιαπωνέζικες εστάμπες του Hokusai του Hiroshige και του Kuniyasu την ένταση της γραμμής, τα επίπεδα χρώματα, την ελλειπτική γλώσσα καθώς και τη θεματολογία με τις/τους διάσημους ηθοποιούς και τις πόρνες.

Αφίσα για το Le Moulin Rouge, 1891

 

Η λιθογραφία αποτέλεσε ένα μέσο με το οποίο ο Λωτρέκ έκανε τα πιο γνωστά και εμβληματικά του έργα, καταργώντας με αυτό τον τρόπο την απόσταση που χώριζε τις καλές από τις εφαρμοσμένες τέχνες. Πολλά σημαντικά σχέδια με μολύβι, παστέλ ή λάδι αποτελούσαν για τον Λωτρέκ προσχεδιακά στάδια των τελικών έργων που ήταν έγχρωμες λιθογραφίες. Αυτές παρουσιάζονταν ενταγμένες σε εμπορικές και διαφημιστικές εφαρμογές (αφίσες, εξώφυλλα και εικονογραφήσεις περιοδικών και βιβλίων, προγράμματα θεατρικών παραστάσεων κ.α.), αλλά ταυτόχρονα κατείχαν σημαντική θέση και έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης σε εκδόσεις και καταλόγους με καλλιτεχνικές λιθογραφίες περιορισμένων αντιτύπων, όπως το L’ Estampe Origianle.

Αφίσα για το βιβλίο Η βασίλισσα της απόλαυσης του Victor Joze, 1892

Στα έργα του πρωταγωνιστούν οι ανθρώπινες μορφές που αποδίδονται με οικονομία μέσων και ένταση των χαρακτηριστικών. Η φωτογραφική απεικόνιση εγκαταλείπεται και ο καλλιτέχνης επιλέγει τα χαρακτηριστικά εκείνα που φαίνεται να προκαλούν τη μεγαλύτερη αίσθηση και να  χαράζονται πιο βαθιά στη μνήμη όταν τα πρόσωπα αυτά δεν είναι πια παρόντα: ένα ζευγάρι μαύρα γάντια για την Yvette Guilbert, ένας μικρός, ανασηκωμένος κότσος στα ξανθοκόκκινα μαλλιά της Goulou, ένα κόκκινο κασκόλ και ανασηκωμένα φρύδια για τον Aristide Bruant… Τα χαρακτηριστικά αυτά στυλιζάρονται, πολλές φορές παραμορφώνονται με  εξπρεσιονιστική διάθεση, γίνονται γραμμικά και χρωματικά εμβλήματα που μεταφέρουν στο χαρτί, στο μάτι και τη μνήμη όχι μόνο την εικόνα, αλλά την εμπειρία της θέασης ή της επαφής με τα συγκεκριμένα πρόσωπα.

Εικονογράφηση για το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης Le Missionnaire του Marcel Luguet, 1894

Τα πρόσωπα μεταμορφώνονται σε προσωπικότητες και περσόνες και τα χαρακτηριστικά τους μετατρέπονται σε εικαστικά στοιχεία που μεταδίδουν νοήματα και αισθήματα. Οι εξπρεσιονιστικές παραμορφώσεις των χαρακτήρων που απεικονίζονται στα έργα του Λωτρέκ αγγίζουν τα όρια της καρικατούρας, οι χαρακτήρες όμως δεν γίνονται ποτέ κωμικοί, καθώς μια υπόγεια αίσθηση ανθρωπισμού,  συμπάθειας και αξιοπρέπειας διακατέχει τις προθέσεις και την εκτέλεση της απεικόνισης. Τα πρόσωπα που απεικονίζονται δεν γίνονται επίσης ποτέ τραγικά, ακόμα και στις περιπτώσεις που απεικονίζονται άτομα του υποκόσμου ή του πληρωμένου έρωτα. Ο πυρήνας δύναμης που χαρακτηρίζει τις μορφές και η εμβληματική λάμψη που αποπνέουν διαλύει τις σκιές από τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες, χωρίς ωστόσο να ακυρώνει την αίσθηση του εφήμερου που συνδέεται με τη λάμψη από τα φώτα της ράμπας και την απότομη μετάβαση από την ασημαντότητα στη διασημότητα. Η ευρηματική ταυτόχρονη συνύπαρξη της κριτικής απεικόνισης της κοινωνικής παρακμής όπως αυτή διαφαίνεται στα έκλυτα ήθη, στον αγοραίο έρωτα και στο εμπορευματοποιημένο θέαμα συνυπάρχει ταυτόχρονα με τη λάμψη, τη γοητεία και την έλξη που ασκεί αυτή η παρακμή θέτοντας συχνά εν αμφιβόλω τις στερεοτυπικές αναγνώσεις της και την ίδια της την εγκυρότητα.

1892-93 Αφίσα για την επαναλειτουργία του Καφέ Le Divan Japonais, 1892-93

Αυτή η αμφίσημη φύση στην απεικόνιση της πολιτισμικής παρακμής του Fin de siècle, μαζί με τη δύναμη των εικόνων του συγκροτεί ένα σημαντικό στοιχείο του έργου του Λωτρέκ και της επικαιρότητας που διατηρεί, καθώς φαίνεται να απομακρύνεται από την τέχνη-θέαση και να προσανατολίζεται στην τέχνη-επικοινωνία, στοιχείο που αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ίδιας της ανθρώπινης εμπειρίας στον τρόπο που βιώνει τη ζωή και στοχάζεται για αυτήν.

Παντελής Τσάβαλος

 

Το κείμενο βρίσκεται στον κατάλογο της έκθεσης «Το Νέο “Salon des Cent”. Διεθνής Έκθεση Αφίσας. Αφιέρωμα στον Toulouse-Lautrec» που πραγματοποιείται στο Μουσείο Μπενάκη (κτήριο οδού Πειραιώς), Αθήνα
Εγκαίνια: Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου, 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 25 Σεπτεμβρίου – 12 Νοεμβρίου 2017
Ώρες Λειτουργίας: Πέμπτη, Κυριακή: 10.00-18.00, Παρασκευή, Σάββατο: 10.00-22.00, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη: κλειστά
Πληροφορίες: Τηλ: 210 3453111

 





– Εκθεση-αφιέρωμα στον Τουλούζ Λωτρέκ

25 09 2017

Την Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου, ώρα 20:00 εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη (κτήριο οδού Πειραιώς)  μια μεγάλη έκθεση-αφιέρωμα στον Τουλούζ Λωτρέκ.

Τον βασικό πυρήνα της έκθεσης αποτελούν οι εκατό αφίσες που δημιουργήθηκαν από εκατό κορυφαίους γραφίστες όλου του κόσμου (μεταξύ άλλων οι Mieczysław Górowski, Heinz Edelmann, Isidro Ferrer κ.α.),  στο πλαίσιο της έκθεσης Le nouveau Salon des Cent. Exposition Internationale d’affiches. Hommage / Ode à Toulouse Lautrec, που παρουσιάστηκε στο Centre Pompidou, στο Παρίσι το 2001, επετειακή χρονιά για τα εκατό χρόνια από τον θάνατο του καλλιτέχνη.

Η έκθεση στην Αθήνα είναι εμπλουτισμένη με:

– Πέντε πρωτότυπες αφίσες του Toulouse-Lautrec και μια του Pierre Bonnard από τη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου.
– Δεκαέξι αφίσες που δημιουργήθηκαν δεκαέξι χρόνια μετά, από δεκαέξι Έλληνες δημιουργούς (μεταξύ άλλων οι Διαμαντής Αϊδίνης, Δημήτρης Αρβανίτης, Στέφανος Ρόκκος, Ρένα Χρυσικοπούλου, Γιάννης Ψυχοπαίδης κ.α.).

– Πορτρέτα του Toulouse-Lautrec φτιαγμένα με διαφορετικές τεχνικές, σε sketchbook, χαρτια και κατασκευές από τους σπουδαστές της Σχολής Βακαλό στο πλαίσιο του project «O Λωτρέκ στη Βακαλό / …To win, not To[u]Lo[u]se!..»  που επιμελήθηκε η Άντζι Καρατζά.

«Ο Λωτρέκ στη Βακαλό: Παραλλαγές σε ένα πορτραίτο / …To win, not To[u]Lo[u]se!..»

Το project «Ο Λωτρέκ στη Βακαλό: Παραλλαγές σε ένα πορτραίτο» βασίζεται σε μια πρόσκληση του περιοδικού GR Design προς τη Σχολή Βακαλό και στοχεύει στην συνάντηση της εικαστικής παράδοσης και της εκπαιδευτικής εμπειρίας της Σχολής με τη δημιουργική φαντασία των σπουδαστών της σε ένα αποτέλεσμα που να βαδίζει στα χνάρια των δημιουργικών πειραματισμών του Τουλούζ Λωτρέκ και να αποτελεί ένα είδος φόρου τιμής ή «ωδής» στον καλλιτέχνη και το έργο του.

Το project επιμελήθηκε η Άντζι Καρατζά, καθηγήτρια Πειραματικού Σχεδίου στη Βακαλό, και η υλοποίηση και δημιουργική του επεξεργασία πραγματοποιήθηκε από τους πρωτοετείς σπουδαστές της Σχολής σε μια διαδρομή που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του αντίστοιχου μαθήματος και διήρκεσε όλη την ακαδημαϊκή χρονιά 2016-2017.

Το σημείο εκκίνησης της διαδρομής αποτελούν τα φωτογραφικά πορτραίτα του Λωτρέκ. Μολύβια, μελάνια και χρώματα αφουγκράζονται την ύλη των εξαιρετικών χαρτιών που πρόσφερε η Αριάδνη Περράκη, συνομιλούν μαζί τους και δημιουργούν ποικίλες «αναγνώσεις» της ζωής και του έργου του Λωτρέκ που βρίσκουν την υλική τους έκφραση σε μια μεγάλη σειρά από σκίτσα, σχέδια, στένσιλ, κολάζ, τυπώματα, χαρακτικά, sketchbook, ψηφιακές εκτυπώσεις, βίντεο και γλυπτικές κατασκευές.

Τα έργα διερευνούν και αποτυπώνουν τη σχέση μορφής και περιεχομένου και τις συνεχείς και αμφίδρομες αλληλεπιδράσεις τους, τις διαρκείς ανατροφοδοτήσεις της υλικής εικαστικής έκφρασης από τις ιδέες και τις σκέψεις που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της έρευνας και της μελέτης και συνδέουν τον δέκατο ένατο με τον εικοστό πρώτο αιώνα, την τέχνη με το design, την ιστορία με την καθημερινότητα και την αφηγηματική ροή του χρόνου με την υλική αποτύπωσή της στην ποικιλία και τον εκφραστικό πλούτο των εικαστικών μορφών.

Μουσείο Μπενάκη – Κτήριο οδού Πειραιώς, Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα
Εγκαίνια: Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου, ώρα 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 28 Σεπτεμβρίου – 12 Νοεμβρίου 2017
Ώρες Λειτουργίας: Πέμπτη, Κυριακή: 10.00-18.00, Παρασκευή, Σάββατο: 10.00-22.00, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη: κλειστά
Πληροφορίες: Τηλ: 210 3453111





Μπήκε Σεπτέμβριος, αρχίζουν τα μαθήματα…

7 09 2017

Η 57η Μπιενάλε της Βενετίας

Νέος κύκλος διαλέξεων με τον Παντελή Τσάβαλο στη Γκαλερί Μαρνέρη

(Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2017)

Η αφίσα της 57ης Μπιενάλε

Ο κύκλος των δέκα διαλέξεων αποτελεί μια μεγάλη περιήγηση στη σύγχρονη τέχνη όπως αυτή παρουσιάζεται (13.05-26.11.2017) στη Μπιενάλε της Βενετίας. Πρόκειται για την 57η διοργάνωση του θεσμού, που μετράει 120 χρόνια ζωής και που μας παρέχει τη δυνατότητα, κάθε δυο χρόνια να παρατηρούμε το φαινόμενο της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε όλο τον κόσμο έτσι όπως παρουσιάζεται στη μεγάλη αυτή συνάντηση της παγκόσμιας τέχνης.

Όπως αναφέρει στο εισαγωγικό της κείμενο η επιμελήτρια της φετινής Biennale, Christine Macel, σήμερα, σε έναν κόσμο γεμάτο με συγκρούσεις και γεγονότα που σοκάρουν, η τέχνη γίνεται μαρτυρας αυτού του πολύτιμου στοιχείου που μας κάνει ανθρώπους. Η τέχνη αποτελεί το έσχατο πεδίο για ενδοσκόπηση, ατομική έκφραση, ελευθερία και δυνατότητα να τίθενται τα στοιχειώδη ερωτήματα της ανθρώπινης ζωής. Η τέχνη είναι μια αγαπημένη επικράτεια για όνειρα και ουτοπίες, ένας καταλύτης των ανθρώπινων δεσμών με τη φύση και το σύμπαν, ένα μέσο ανύψωσης σε μια πιο πνευματική διάσταση. Η τέχνη είναι το τελευταίο οχυρό, ένας κήπος στον οποίο μπορούν να ανθίσουν όλα όσα ξεπερνούν τις πρόσκαιρες τάσεις και τα προσωπικά ενδιαφέροντα. Η τέχνη αντιπροσωπεύει τo αδιαμφισβήτητο εναλλακτικό πεδίο στον ατομισμό και την αδιαφορία. Μας διαπαιδαγωγεί και μας εξελίσσει. Σε μια εποχή παγκόσμιας αναταραχής, η τέχνη αγκαλιάζει τη ζωή ακόμα κι αν συχνά συνυπάρχει με αναπόφευκτες αμφιβολίες. Ο ρόλος, η φωνή και η ευθύνη του καλλιτέχνη είναι πιο κρίσιμες από ποτέ στο πλαίσιο του σημερινού δημόσιου διαλόγου, καθώς φαίνεται να είναι μέσα στην ίδια την πρωτοβουλία και τον δυναμισμό της καλλιτεχνικής πράξης που θα διαμορφωθεί ο αυριανός κόσμος, όσο αβέβαιος κι αν είναι και η διαίσθηση των καλλιτεχνών φαίνεται να συλλαμβάνει τον κόσμο του σήμερα και του αύριο, ίσως περισσότερο από άλλους.

Η φετινή Biennale έχει τον τίτλο Viva Arte Viva, καθώς αποτελεί ουσιαστικά μια αναφώνηση, μια παθιασμένη κρυγή για την τέχνη και τους καλλιτέχνες. Είναι σχεδιασμένη με καλλιτέχνες, από καλλιτέχνες και για καλλιτέχνες και επικεντρώνεται στις μορφές που προτείνουν, τα ερωτήματα που θέτουν, τις πρακτικές που ακολουθούν και τους τρόπους ζωής που επιλέγουν.

Λεπτομέρεια από την εκπληκτική εγκατάσταση του Grisha Bruskin, μέρος της εξαιρετικής εθνικής συμμετοχής της Ρωσίας με τον γενικό τίτλο Thetrum Orbis MMXVII

Ο κύκλος των διαλέξεων αποτελεί μια μεγάλη εικονική περιήγηση στα πιο σημαντικά έργα της φετινής Μπιενάλε είτε αυτά βρίσκονται στα περίπτερα των εθνικών συμμετοχών, είτε στις επιλογές της επιμελήτριας καθώς επίσης και στις πολύ ενδιαφέρουσες παράπλευρες εκθέσεις που πραγματοποιούνται στη Βενετία. Για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν αυτό το μεγάλο πανόραμα της σύγχρονης τέχνης από κοντά, είναι μια μοναδική ευκαιρία να το απολαύσουν. Για όσους είχαμε την τύχη να περιηγηθούμε στους χώρους της Βενετίας, θα έχουμε τη δυνατότητα να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά εμβαθύνοντας στα έργα και τους δημιουργούς.

«Σφαίρα», ένα από τα έργα του Elvin Nabizade στην παρουσίαση της εθνικής συμμετοχής του Αζερμπαιτζάν με τον γενικό τίτλο “Under One Sun. The Art of Living Together”

Έργα των De Kooning, Roberto Matta, Mark Tobey και Julien Beck στην εξαιρετική παρουσίαση της έκθεσης “Intuition” στο Palazzo Fortuny.

Ο κύκλος περιλαμβάνει δέκα διαλέξεις που αρχίζουν στις 12 Οκτωβρίου, ολοκληρώνονται στις 14 Δεκεμβρίου και πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη 19:00-21:00, στη Γκαλερί Μαρνέρη, στην Ακρόπολη.

Ημερομηνίες διαλέξεων: 12, 19 και 26 Οκτωβρίου, 2, 9, 16, 23 και 30 Νοεμβρίου, 7 και 14 Δεκεμβρίου 2017

Για πληροφορίες συμμετοχής επικοινωνήστε με την Γκαλερί Μαρνέρη
Λεμπέση 5-7 και Πορίνου, Ακρόπολη
Τηλ: 2108619488 / email:info@elenimarneri.com
Τρίτη, Πέμπτη & Παρασκευή: 11:00-20:00
Τετάρτη & Σάββατο: 10:00-16:00





GUSTAV KLIMT – Διάλεξη στην Γκαλερί Μαρνέρη, την Τρίτη 30 Μαϊου

29 05 2017

Gustav Klimt: Η δεξιοτεχνική αισθητικοποίηση των ανεξέλεγκτων δυνάμεων του υποσυνειδήτου και ο αξιοθαύμαστος συνδυασμός της παραστατικότητας με την αφαίρεση και του ορατού με το νοητό και το συμβολικό.

Την Τρίτη 30 Μαίου 2017 θα ολοκληρώσουμε, εορταστικά και με τη συμμετοχή όλων των αισθήσεων, τους κύκλους διαλέξεων της ακαδημαικής χρονιάς, με μια παρουσίαση του έργου του Γκούσταφ Κλιμτ. Πρόκειται για την τελευταία συνάντηση του κύκλου διαλέξεων για τη Μοντέρνα Τέχνη που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 2016-17 στη Γκαλερί Μαρνέρη.

Ωρα έναρξης 19:30

Για πληροφορίες συμμετοχής επικοινωνήστε με την Γκαλερί Μαρνέρη
Λεμπέση 5-7 και Πορίνου, Ακρόπολη
Τηλ: 2108619488 / email: info@elenimarneri.com